محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى
932
آثار عجم ( فارسى )
[ شيراز ] هر باغبان كه گل به سوى برزن آورد * شيراز را دوباره به ياد من آورد آنجا كه گر به شاخ گلى آرزوت هست * گلچين به پيشگاه تو يك خرمن آورد نازم هواى فارس كه از اعتدال آن * بادام بن شكوفه مه بهمن آورد آتش به كار نايدمان روزگار دى * با آتشى كه ساقى سيمينتن آورد نوروز ماه ، فاخته و عندليب را * در بوستان نواگر و بر بط زن آورد ابر هزار پاره بگيرد ستيغ كوه * چون لشكرى كه رو به سوى دشمن آورد من در كنار باغ كنم ساعتى درنگ * تا دلنواز من خبر از گلشن آورد آيد دواندوان و نهد بر كنار من * آن نرگس و بنفشه كه در دامن آورد ساقى كه مير مجلس انس است پيش ما * چون روز تيره گشت ، مى روشن آورد مردى گريزپايم و دور از ديار خويش * زان اندهم زمانه به پاداشن آورد از شهر من هر آنكه رساند خبر مرا * زى گيو گوئيا خبر از بيژن آورد 18 . ميرزا حسن حسينى فسائى ، دروازههاى شيراز را در زمان معمورى ، 12 و 19 ذكر مىكند و در شيرازنامهها ، 17 محلّه است . ( ر . ك فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ، ص 906 و حاشيهء 6 همان صفحه ) : « . . . كريم خان ، شيراز را در 6 دروازه و 11 محلّه قسمت فرمود و دروازهء بيضا و دروازهء جباچى و دروازهء سعادتآباد و دروازهء فسا و دروازهء گوسفند و دروازهء خاتون را موقوف بداشت . . . و محلّهء باغ نو و محلّهء باهليه و محلّهء درب كازرون و محلّهء دشتك و محلّهء سرّاجان و محلّهء شاه چراغ و محلّهء شيادان و محلّهء موردستان را جزو محلّات ديگر نمود . » ( همانجا ) 19 . در فارسنامهء ناصرى آمده است كه : « در اصل ، شاه الدّاعى الى اللّه بوده ؛ نام يكى از مشايخ طريقت است كه تكيهء آن در خارج اين دروازه است و در قديم آن را « درب سلم » مىگفتهاند . » ( امير كبير ، ص 908 ) . 20 . « . . . تا اوايل سلطنت كريم خان زند ، آن را دروازه فسا مىگفتند . . . » ( فارسنامهء ناصرى ، امير كبير ، ص 908 ) 21 . ديوان آشفته ، در اسفند ماه 1349 ، از روى نسخهاى كه متعلّق به آقاى مهندس كريم نادرى - نوادهء آشفته - مىباشد ( كريم نادرى ، فرزند محمّد كاظم ،